Ημέρα της Γυναίκας 8 Μαρτίου 2026
Με σεβασμό απέναντι στη σπουδαία σημασία της συμβολικής ημέρας και επετείου 8 Μαρτίου – και με την πεποίθηση ότι παραπέμπει στο πλέον πετυχημένο, ανατρεπτικό, προοδευτικό κίνημα του 20ου αιώνα – όπως καταγράφεται από πολιτικούς και ιστορικούς αναλυτές, αφορά στους αγώνες συνηθισμένων γυναικών, για χειραφέτηση, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητα τους, έγραψαν ιστορία.
Το έναυσμα, είχε δοθεί βέβαια, αιώνες πριν, με τη Λυσιστράτη να πρωτοστατεί σε μια ιδιόμορφη «φεμινιστική» απεργία (απεργία από τις ερωτικές συνευρέσεις με το σύζυγο), προκειμένου να τελειώσει ο πόλεμος των ανδρών.
(Μήπως σε κάτι ανάλογο πρέπει να προσφύγουμε και σήμερα οι γυναίκες;, ώστε να προκαλέσουμε τριγμούς; ενώπιον όλων των τραγικών και ανησυχητικών γεγονότων που βιώνουμε;)
Η “Ημέρα της Γυναίκας” δεν είναι απλά άλλη μια επετειακή ημέρα, που επιτάσσει μια προβλεπόμενη ευχή σε κάθε εκπρόσωπο του ωραίου μισού του πληθυσμού του πλανήτη. Είναι ένα καμπανάκι πως ο κόσμος παραμένει στρεβλός. Είναι μία υπενθύμιση, για τις αδιάκοπες μάχες ενός αγώνα που συνεχίζεται ακόμα, σε όλη την υφήλιο, σε χώρους εργασίας και κοινοβούλια, σε ανήλιαγα υπόγεια και πίσω από τις κουρτίνες.
1. Παγκόσμια Κατάταξη (Global Gender Gap Index)
- Θέση το 2024: Η Ελλάδα κατέλαβε την 73η θέση ανάμεσα σε 146 χώρες, σημειώνοντας εντυπωσιακή άνοδο 20 θέσεων σε σχέση με το προηγούμενο έτος και σαφώς σε σχέση με την έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ για το 2016, όπου γίνόταν αμέσως φανερό ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τη χώρα μας. Από τα συνολικά 144 κράτη που εξετάστηκαν, η Ελλάδα βρισκόταν στην 92η θέση της λίστας όσον αφορά στην ισότητα των φύλων στους τομείς της υγείας, της εκπαίδευσης, της οικονομίας και της πολιτικής, δηλαδή βρισκόταν μεταξύ της Ουρουγουάης και του Τατζικιστάν.
- Προβλέψεις για το 2025: Με βάση τα στοιχεία της έκθεσης Global Gender Gap Report 2025,
η χώρα μας συνεχίζει να κινείται σε παρόμοια επίπεδα (περίπου 73η-75η θέση παγκοσμίως), έχοντας καλύψει το 70,9% του συνολικού έμφυλου χάσματος.
2. Χρόνος για την πλήρη ισότητα
Οι προβλέψεις του Forum για τον χρόνο που απαιτείται για την επίτευξη πλήρους ισότητας έχουν μεταβληθεί λόγω της παγκόσμιας εξέλιξης, δεν τολμώ να πω προόδου:
- Σε παγκόσμιο επίπεδο, η εκτίμηση για το 2025 ήταν ότι θα χρειαστούν 123 χρόνια για την πλήρη σύγκλιση (από 131-134 χρόνια που προβλεπόταν πέρυσι).
- Για την Ελλάδα, αν και ο συγκεκριμένος αριθμός των “199 ετών” που ήταν η προ ετών εκτίμηση, έχει μειωθεί λόγω της ανόδου στην κατάταξη, η πρόοδος παραμένει αργή σε τομείς όπως η Οικονομική Συμμετοχή (εκτιμάται σε 152 χρόνια παγκοσμίως)
και η Πολιτική Ενδυνάμωση (169 χρόνια).
3. Η εικόνα στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Παρά την παγκόσμια άνοδο, η Ελλάδα εξακολουθεί να δίνει μάχη στις τελευταίες θέσεις εντός της ΕΕ:
Οι μεγαλύτερες προκλήσεις εντοπίζονται στον τομέα του Χρόνου
(ισορροπία εργασίας-ζωής, φροντίδα σπιτιού)
και της Εξουσίας (συμμετοχή σε κέντρα λήψης αποφάσεων), όπου η χώρα μας καταγράφει τις χαμηλότερες επιδόσεις.
Στην Ελλάδα, οι γυναίκες κατέχουν περίπου το 23,3% των εδρών της Βουλής.
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ Γυναίκες (UN Women), έως την 1η Ιανουαρίου 2025, υπήρχαν 25 χώρες με γυναίκες Αρχηγούς Κρατών ή/και Κυβερνήσεων (έναντι 19 το 2016).
Αν και ο αριθμός αυξήθηκε, παραμένει πολύ μακριά από την ισότητα.
Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι με τους τρέχοντες ρυθμούς, η ισότητα στις ανώτατες θέσεις εξουσίας θα επιτευχθεί σε 130 χρόνια.
Σήμερα (2025/26): Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι γυναίκες αποτελούν το 22,9% των μελών των υπουργικών συμβουλίων. Στην Ελλάδα, μετά τον ανασχηματισμό του Μαρτίου 2025, η κυβέρνηση περιλαμβάνει 12 γυναίκες (5 υπουργούς, 1 αναπληρώτρια και 6 υφυπουργούς).
Στον Δείκτη Ισότητας των Φύλων (EIGE) για το 2025, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 22η θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών της ΕΕ.
Το 1975 ορίστηκε για πρώτη φορά από το ελληνικό σύνταγμα ότι «όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είναι ίσοι ενώπιον του Νόμου».
Μόλις το 1930 με την κυβέρνηση του Ε. Βενιζέλου, αναγνωρίστηκε το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες με περιοριστικούς όρους:
- μόνο για τις δημοτικές εκλογές
- μόνο να εκλέγουν οι γυναίκες, όχι να εκλέγονται
- μόνο για όσες ήξεραν γράμματα
- μόνο για όσες είχαν ηλικία άνω των 30 ετών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το 70% των γυναικών άνω των 30 ετών στην Ελλάδα ήταν αγράμματες.
Στις δημοτικές εκλογές του 1934 ψήφισαν μόνο 240 Ελληνίδες.
Στην Ελλάδα, υπήρξαν γυναίκες που πρωτοστάτησαν σε διάφορες φάσεις της ιστορίας, όπως στον Αγώνα για την Ανεξαρτησία. Η Μπουμπουλίνα στον Αγώνα του 1821, οι Σουλιώτισσες νωρίτερα το 1803.
Η αυτοεκτίμηση των γυναικών
Οι ταυτότητες των γυναικών έχουν κακή φήμη. Λένε ότι οι γυναίκες έχουν κακή γνώμη για τον εαυτό τους και δεν έχουν αυτοπεποίθηση. Αν ψάξετε στο Google “γυναίκες και αυτοεκτίμηση” θα λάβετε πάνω από 7 εκατομμύρια επισκέψεις, οι περισσότερες από τις οποίες είναι ιστοσελίδες σχετικά με τα προβλήματα της γυναικείας αυτοεκτίμησης ή πώς να ενισχύσουν την αυτοεκτίμησή τους.
Οι ταυτότητες των γυναικών, λένε, είναι εύθραυστες και συγκρουσιακές:
στη δουλειά αισθάνονται σαν “απατεώνες” και στο σπίτι αισθάνονται άχρηστες!
Αυτές οι αδύναμες, διχασμένες ταυτότητες, υποτίθεται ότι “απογειώνονται” στην εφηβεία.
Μια μελέτη του 1991 από την Αμερικανική Ένωση Γυναικών Πανεπιστημίου ανακοίνωσε ότι τα κορίτσια «χάνουν την αυτοεκτίμησή τους στο δρόμο προς την εφηβεία».
Δημοφιλή βιβλία ισχυρίστηκαν ότι πριν από την εφηβεία, τα κορίτσια έχουν μια σχετική σειρά από ενδιαφέροντα και ισχυρές απόψεις για τον κόσμο. Καθώς όμως μπαίνουν στην ηλικία των ραντεβού, τα κορίτσια χάνουν τη «φωνή» τους καθώς αντιμετωπίζουν απαιτήσεις να γίνουν υποτακτικά και σιωπηλά για να είναι ελκυστικά για τα αγόρια και τους άνδρες. Καταπνίγουν τις απόψεις, τις προσωπικότητες και τα ενδιαφέροντά τους και αντ’ αυτού προσποιούνται ότι είναι αυτό που νομίζουν ότι τα αγόρια θέλουν να είναι!
Τα παραπάνω στοιχεία του «χθες», του μακρυνού 1991, δυστυχώς μοιάζουν με το «σήμερα», τονίζοντας ότι παρά την πρόοδο, οι εσωτερικές φωνές αμφισβήτησης παραμένουν ίδιες.
Απλά, τα δομικά ζητήματα έχουν μετεξελιχθεί στο 2026 ως αναφέρω παρακάτω:
Η Αναζήτηση στο Google: Το 2026, οι “7 εκατομμύρια επισκέψεις” μοιάζουν με πολύ μικρό νούμερο. Σήμερα, η αναζήτηση για την αυτοεκτίμηση έχει μεταφερθεί σε βίντεο (TikTok/Reels), όπου η πληροφορία είναι άμεση, αλλά συχνά επιδερμική.
Το “Σύνδρομο του Απατεώνα” (Imposter Syndrome): Παραμένει κυρίαρχο το 2026, ειδικά σε ένα εργασιακό περιβάλλον που απαιτεί συνεχή προσαρμογή στην τεχνητή νοημοσύνη και τις νέες δεξιότητες. Οι γυναίκες συνεχίζουν να αμφισβητούν την αξία τους παρά τα προσόντα τους.
Η Εφηβεία και τα Social Media: Η απώλεια της “φωνής” των κοριτσιών στην εφηβεία έχει ενταθεί το 2026 λόγω των αλγορίθμων και των φίλτρων στα social media. Η πίεση για την “τέλεια εικόνα” έχει αντικαταστήσει την παλιά ανάγκη για υποταγή, δημιουργώντας μια νέα μορφή σιωπής: την υποταγή στα πρότυπα ομορφιάς, σε σημείο που πολλά κορίτσια και γυναίκες να είναι “ίδιες”! με τα ίδια άσπρα δόντια, τα ίδια φρύδια και τα ίδια χείλη!.
Πολλαπλοί Ρόλοι & Εξουθένωση (Burnout): Το αίσθημα ότι είναι “άχρηστες στο σπίτι” έχει μετατραπεί το 2026 στην πίεση της “τέλειας διαχείρισης”, καριέρας και οικογένειας. Η σύγκρουση ταυτότητας είναι πιο έντονη από ποτέ.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αρκετές ερευνητικές μελέτες υποστηρίζουν το γεγονός ότι οι άνδρες και οι γυναίκες είναι διαφορετικοί όσον αφορά στην αυτοεκτίμηση.
Προφανώς, οι γυναίκες έχουν χαμηλότερα επίπεδα αυτοεκτίμησης από τους άνδρες και αυτή η απόκλιση παρατηρείται παγκοσμίως.
Σκεφτείτε, για παράδειγμα, την τάση των γυναικών να ζητούν υπερβολικά συγγνώμη;
Γιατί οι γυναίκες αντιλαμβάνονται την παραμικρή προσβολή και δεν ακούν ποτέ τα καλά;
Οι κριτικές αποθηκεύονται για πάντα. Τα κομπλιμέντα εξατμίζονται αμέσως, και αυτό δεν έχει σκοπό να στερεοτυποποιήσει.
Ο βιολογικός παράγοντας
Γιατί οι άνθρωποι αντιπαθούμε τον εαυτό μας; και σε μεγαλύτερο ποσοστό γυναίκες από ό,τι οι άνδρες;
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος (ανδρών και γυναικών) εξελίχθηκε να αναζητά την αποδοχή από μια ομάδα 50-150 ατόμων. Η έκθεση σε εκατομμύρια «τέλεια» ψηφιακά πρότυπα προκαλεί και στα δύο φύλα το αίσθημα ότι υπολείπονται (status anxiety).
Επομένως η απάντηση του 2026 κρύβεται στην «Εξελικτική Αναντιστοιχία»: Ο εγκέφαλός των ανθρώπων, είναι φτιαγμένος για μικρές κοινότητες, αλλά εκτίθεται καθημερινά σε εκατομμύρια πρότυπα μέσω διαδικτύου. Αυτή η συνεχής σύγκριση «μπερδεύει» το βιολογικό μας σύστημα, κάνοντάς μας να νιώθουμε διαρκώς «λιγότεροι».
Η γυναικεία ιδιαιτερότητα: Οι έρευνες δείχνουν ότι οι γυναίκες τείνουν να επηρεάζονται περισσότερο από τη διαδικασία της σύγκρισης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ενώ οι άνδρες συχνά συγκρίνονται σε επίπεδο ισχύος ή επιτευγμάτων, οι γυναίκες υφίστανται μια πολυεπίπεδη σύγκριση (εμφάνιση, μητρότητα, καριέρα, κοινωνική εικόνα), γεγονός που καθιστά την «αναντιστοιχία» πιο επώδυνη για την αυτοεκτίμησή τους.
Επίσης, τα δεδομένα δείχνουν ότι οι γυναίκες χρησιμοποιούν περισσότερο τις πλατφόρμες που βασίζονται στην εικόνα (Instagram, TikTok), με αποτέλεσμα ο βιολογικός μηχανισμός της «κοινωνικής σύγκρισης» να πυροδοτείται πολύ πιο συχνά μέσα στην ημέρα τους απ’ ό,τι στους άνδρες.
Ενώ αυτή η “σύγχρονη τρέλα” μας επηρεάζει όλους, εμείς οι γυναίκες είμαστε στην πρώτη γραμμή, γιατί η βιολογία μας μάς ωθεί να νοιαζόμαστε βαθιά για τη θέση μας μέσα στην κοινότητα – μόνο που τώρα η “κοινότητά” μας έχει γίνει μια αφύσικα τεράστια και πλασματική οθόνη».
Η χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να σας κάνει να νιώθετε αβέβαιες για τις ικανότητές σας ή ότι είστε καταδικασμένες να αποτύχετε. Ενώ η χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι δύσκολο να ξεπεραστεί, είναι εφικτό όμως, μέσω προσωπικής δουλειάς με τον εαυτό σας, συνήθως μέσω ψυχοθεραπείας!
Η 8η Μαρτίου όμως, δεν είναι μια ημέρα για να θυμίζει μόνο δεινά και το σκοτάδι απ’ όπου προσπαθούμε να βγούμε ακόμα, αλλά και για να φανούν σαν ηλιαχτίδες, οι σιωπηλές ηρωίδες του παρόντος.
Αγαπημένα τραγούδια καταξιωμένων ερμηνευτών αποτυπώνουν τη δυναμική και τις ανεκτίμητες ποιότητες των γυναικών:
«Μια γυναίκα μπορεί» – Ελένη Βιτάλη
(στίχοι: Βασίλης Παπαδόπουλος & Βαγγέλης Ξυδής, μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος)
«Μη φοβάσαι και προχώρα είμαι εγώ στο πλάι σου, στη ζωή, στην ανηφόρα και στο προσκεφάλι σου». «Μια γυναίκα μπορεί τη ζωή σου να αλλάξει μπορεί..».
Αρωγός λοιπόν, ευαισθητοποιημένη, δυναμική και αποφασισμένη.
Γιατί μία γυναίκα έχει πάντα τον τρόπο να κάνει ωραία πράγματα! και μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω!
Όπως αναφέρει ο Aldo Carotenuto στο βιβλίο του «Η ψυχή της γυναίκας», τα θηλυκά πολλών ειδών του ζωικού βασιλείου, είναι πρόθυμα να δώσουν ακόμη και τη ζωή τους για να προστατεύσουν τα μικρά τους.
Κάθε γυναίκα είναι διατεθειμένη να αγωνιστεί με πείσμα υπέρ όλων όσων έχουν σημασία για αυτήν, για τα παιδιά της, για τα ιδανικά της, για τα αισθήματα της.
Είναι πρόθυμη να αγωνιστεί σκληρά για τα πιστεύω της και το ένστικτό της αφυπνίζεται από τις συγκινήσεις.
Η πιο δε σκληρά εργαζόμενη και η πιο κουρασμένη είναι η μητέρα.
Η άποψη του άλλου φύλου
Στο site Oneman, κάποιοι γενναίοι ωραίοι άνδρες αναφέρουν:
Γιατί οι γυναίκες μας κάνουν καλύτερους άντρες;
Βασικά είναι ο μοναδικός λόγος που μπαίνουμε (έστω στα λόγια) στο τριπάκι της αυτοβελτίωσης!
Μας κάνουν το μεγαλύτερο δώρο από όλα, τη δυνατότητα να αγαπήσουμε έναν άλλο άνθρωπο (δηλαδή το παιδί μας) περισσότερο από τον εαυτό μας!
Μας δίνουν την ψευδαίσθηση, όταν είμαστε ερωτευμένοι με κάποια από αυτές, ότι η ύπαρξή μας δεν είναι εντελώς μάταια, ότι τα πάντα δεν είναι προσωρινά και ότι υπάρχει η πιθανότητα, όταν έρθει το τέλος, να μην το αντιμετωπίσουμε εντελώς μόνοι
Για τον τρόπο (διαφορετικό, σύνθετο) που λειτουργεί το μυαλό τους. Μπορεί, συχνά πυκνά, να μας εξοργίζει. Αλλά, στο τέλος της ημέρας και αν είμαστε απολύτως ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, αποδεικνύει ότι αποτελούν όντως μια πιο εξελιγμένη εκδοχή του ανθρώπινου είδους
Ξέρουν, σε αντίθεση με εμάς, να ακούν. Ακόμη και όταν το μόνο που τους λέμε είναι παράπονα για το πόσο άθλια περνάμε στη δουλειά.
Περνάμε μέσα τους, τους πρώτους 9 μήνες της ζωής μας. Με διαφορά τους πιο ξέγνοιαστους!
Γιατί μια ζωή προσπαθούμε να ξεπεράσουμε τον έρωτά μας για μια γυναίκα (βλ. μάννα) μπας και καταφέρουμε να ερωτευθούμε κάποια άλλη.
“Γιατί μια γυναίκα μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου μπορεί…”
Γιατί ο τρόπος που φερόμαστε στις γυναίκες καθορίζει το πόσο άντρες είμαστε!
Ωστόσο η ψυχολογία της είναι συνυφασμένη πολύπλοκα, καθότι από μικρές έχουν περίπλοκες μεταβάσεις στη ψυχική τους δομή και εξέλιξη, στο να αφήσουν το πρωταρχικό πρόσωπο αγάπης
(τη μητέρα) και να μεταβούν σε άλλο πρόσωπο αργότερα (στον άνδρα).
Ο ίδιος ο Φρόιντ (Freud) είπε μια μέρα στη Μαρία Βοναπάρτη: “Η μεγάλη ερώτηση που ποτέ δεν έχει απαντηθεί και την οποία δεν έχω καταφέρει ν’ απαντήσω, παρά τα 30 χρόνια έρευνάς μου πάνω στη ψυχανάλυση της γυναικείας ψυχής, είναι: Τι θέλει μια γυναίκα;”
Πώς θα επιτύχουμε την θετική εξέλιξη τόσο των γυναικών όσο και των κοινωνιών;
Αν θέλουμε ως κοινωνίες να κερδίσουμε κάτι από αυτήν την επέτειο, πρέπει να ρίξουμε ένα βλέμμα πίσω κι ένα βλέμμα μπροστά.
Πίσω, για να θυμηθούμε τα αγωνιστικά κελεύσματα περί ισότητας, για τα οποία αγωνίστηκαν σπουδαίες επώνυμες και ανώνυμες γυναίκες, ώστε να θεωρούμε σήμερα αυτονόητα πολλά από τα δικαιώματά μας.
Και μπροστά, αναγνωρίζοντας πως η πόλωση ανδρικού και γυναικείου φύλου χρησιμεύει μόνο στον αποπροσανατολισμό της δημόσιας συζήτησης από το ουσιαστικό ζητούμενο:
την αναγκαία ισότιμη σχέση των δύο φύλων.
Σήμερα που οι στατιστικές σε παγκόσμιο επίπεδο καταγράφουν υψηλά στατιστικά αύξησης της βίας γενικά – και μεγαλύτερα ποσοστά βίας εναντίον των γυναικών, κάποια ενδιαφέροντα στατιστικά για τη θέση της γυναίκας είναι:
Στις δημοτικές εκλογές του 1934 ψήφισαν μόνο 240 Ελληνίδες, ενώ πέρασαν δέκα χρόνια ακόμα για να αναγνωριστούν πλήρη πολιτικά δικαιώματα στην Ελληνίδα, καθώς και το δικαίωμα ψήφου.
Την ίδια χρονιά (1944) εκλέχθηκε η πρώτη δήμαρχος στην Κέρκυρα, Μαρίκα Μπότση- Τσαπαλίρα.
1952. Τότε, εκλέχθηκε η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής στην κυβέρνηση, Ελένη Σκούρα
και ορκίστηκε η πρώτη υπουργός (Κοινωνικής Πρόνοιας), Λίνα Τσαλδάρη
Το 1975 ορίστηκε για πρώτη φορά από το ελληνικό σύνταγμα ότι «όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είναι ίσοι ενώπιον του Νόμου».
Το 2009 εκλέχτηκε η πρώτη γυναίκα δήμαρχος στο Αφγανιστάν με μισθό 76 δολάρια δηλ. 67 ευρώ το μήνα.
Στον υπόλοιπο κόσμο, πρώτη η Νέα Ζηλανδία το 1904 αναγνώρισε το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις γυναίκες και ακολούθησε η Φιλανδία το 1906.
Σύμφωνα με έρευνα της εφημερίδας Independent, σε περίπου 118 χρόνια θα λυθεί εντελώς το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των γυναικών και ανδρών, ενώ σήμερα από τους 500 πιο πλούσιους ανθρώπους του κόσμου, μόνο οι 55 είναι γυναίκες.
Τι χρειάζεται να γίνει
Δεν χρειάζεται εκπαίδευση ευαισθητοποίησης για όλα τα παραπάνω. Περισσότερο χρειάζεται εκπαίδευση ηγεσίας! Είναι δείγμα κακής και αποτυχημένης ηγεσίας, και απότοκο μίας τοξικής και ηγεμονικής αρρενωπότητας, να διαιωνίζεται η υποτίμηση και απαξίωση των γυναικών με διάφορους τρόπους – βλέπετε πχ. γυναικοκτονίες.
Σε κάθε περίπτωση αυτή τη συμβολική ημέρα προσφέρεται σε όλους μας, άλλη μία ευκαιρία, να αναλογιστούμε τη σχέση που έχει, ή είχε, ο καθένας μας, με τις γυναίκες στη ζωή του, όπως με τη μητέρα του, με τη σύντροφό του, αλλά και εμείς οι ίδιες οι γυναίκες με τον εαυτό μας και τη θέση μας στην κοινωνία.
Τέλος, θυμηθούμε τα συγκινητικά κείμενα του μεγάλου Γάλλου συγγραφέα
και διανοούμενου, Βίκτωρος Ουγκώ, που μας χάρισε ένα από τα πλέον εμβληματικά έργα, τους Άθλιους:
“Η γυναίκα είναι το ύψιστο των ιδανικών
Ο Θεός έκανε για τον άντρα ένα θρόνο, για τη γυναίκα έναν βωμό…
Ο θρόνος εκθειάζει. Ο βωμός αγιάζει.
Ο άνδρας είναι ο εγκέφαλος, η γυναίκα η καρδιά.
Ο εγκέφαλος κατασκευάζει το φως, η γυναίκα παράγει την αγάπη.
Το φως γονιμοποιεί. Η αγάπη ανασταίνει.
Ο άνδρας είναι δυνατός με τη λογική.
Η γυναίκα είναι ανίκητη με τα δάκρυα.
Η λογική πείθει, τα δάκρυα συγκινούν.
Ο άνδρας είναι ικανός για όλους τους ηρωισμούς, η γυναίκα για όλα τα
μαρτύρια.
Ο ηρωισμός εξευγενίζει. Το μαρτύριο ανυψώνει.
Ο άνδρας έχει την ανωτερότητα, η γυναίκα την προτεραιότητα.
Η ανωτερότητα σημαίνει τη δύναμη, η προτεραιότητα αντιπροσωπεύει το δικαίωμα.
Ο άνδρας είναι ένας μεγαλοφυής, η γυναίκα ένας άγγελος.
Ο μεγαλοφυής είναι άπειρος, ο άγγελος ακαθόριστος.
Ο πόθος του άνδρα είναι η ανώτατη δόξα, ο πόθος της γυναίκας η άκρα αρετή.
Η δόξα κάνει όλο το μεγάλο, η αρετή κάνει όλο το θεϊκό.
Ο άνδρας είναι ένας κώδικας, η γυναίκα ένα ευαγγέλιο.
Ο κώδικας διορθώνει, το ευαγγέλιο τελειοποιεί.
Ο άνδρας σκέπτεται, η γυναίκα ονειρεύεται. Το να σκέπτεται κανείς σημαίνει
να έχει μια νύμφη στο κρανίο,
το να ονειρεύεσαι, σημαίνει να έχεις ένα φωτοστέφανο στο μέτωπο.
Ο άνδρας είναι ένας ωκεανός. Η γυναίκα είναι μία λίμνη.
Ο ωκεανός έχει το μαργαριτάρι που στολίζει,
η λίμνη το ποίημα που θαμπώνει.
Ο άνδρας είναι ο αετός που πετάει.
Η γυναίκα είναι το αηδόνι που τραγουδάει.
Το να πετάς σημαίνει να κυριαρχείς στο διάστημα, το να τραγουδάς, σημαίνει να κατακτήσεις την ψυχή.
Ο άνδρας είναι ένας ναός, η γυναίκα το ιερό.
Μπροστά στο ναό αποκαλυπτόμαστε, μπροστά στο ιερό γονατίζουμε.
Τελικά: ο άνδρας είναι τοποθετημένος εκεί που τελειώνει η γη,
η γυναίκα εκεί που αρχίζει ο ουρανός ..”
Στο ταξίδι της ζωής της, κάθε γυναίκα είναι μοναδική.
Έτσι αξίζει να νιώθει για τον εαυτό της. Αρκεί να κοιτάξει μέσα της, να ανακαλύψει τον κρυμμένο πλούτο της, τη δύναμή της καθώς είναι πρόθυμη να αγωνιστεί σκληρά για τα πιστεύω της.
Σήμερα, η γυναίκα δε σταματά τον αγώνα της να γίνει καλύτερη, να ξεπεράσει τον εαυτό της!
Ένα σημαντικό κλειδί είναι η σωστή διαχείριση του εαυτού της!
Αν ανοίξουμε τις πόρτες χωρίς προκαταλήψεις λόγω φύλου,και φανταστείτε τα δώρα που μπορούν οι γυναίκες να προσφέρουν!
