Όταν η σύμβουλος και ψυχοθεραπεύτριά μου κ. Έρη Κεχαγιά με ρώτησε αν θα ήθελα να γράψω για την εμπειρία μου από τη συνεργασία μας, απάντησα θετικά χωρίς δεύτερη σκέψη. Όταν όμως της ζήτησα να μου δώσει μια κατεύθυνση, αρνήθηκε, λέγοντας οτι δεν υπάρχουν περιορισμοί και θα πρέπει να γράψω αυθόρμητα ό,τι πιστεύω και όπως το νιώθω.
Αρχικά τρόμαξα λες και θα έδινα εξετάσεις και ότι μπορεί να ήταν λάθος η απόφαση μου. Επέλεξα όμως να το δω σαν μια πρόκληση και έτσι ξεκίνησα να γράφω σα να μιλάω σε ένα φίλο και να του περιγράφω το “ταξίδι” μου που κρατάει τα τελευταία 11 χρόνια, της αναζήτησής της προσωπικής μου ανάπτυξης, της δικής μου “’Ιθάκης”. Είναι σίγουρα το πιο δύσκολο, επίπονο και ταυτόχρονα λυτρωτικό ταξίδι που εχω κάνει εγώ και ο εαυτός μου. Η σκέψη να απευθυνθώ σε κάποιον επαγγελματία ψυχολόγο – ψυχοθεραπευτή, υπήρχε χρόνια πριν, αλλά δεν τολμούσα να το αναφέρω στο οικογενειακό και φιλικό μου περιβάλλον.
Μη μπορώντας λοιπόν να εξωτερικεύσω όλα αυτά που αισθανόμουν, κλεινόμουν όλο και περισσότερο στον εαυτό μου. Έτσι τα ψυχολογικά συμπτώματα όπως άγχος, απόγνωση, πόνος, θλίψη, θυμός, πανικός, γιγαντώνονταν στις δύσκολες περιόδους της ζωής μου, οι οποίες ήταν πολλές. Τα
οικογενειακά και προσωπικά προβλήματα μετατρέπονταν σε ψυχοσωματικά, εφόσον όταν δεν μιλάει το στόμα, μιλάει το σώμα. Αρρώσταινα συχνά, πάθαινα τυμπανισμό και συνεχείς ενοχλήσεις στο στομάχι, είχα χαμηλή αυτοεκτίμηση, μοιρολατρούσα για όλα τα δεινά που μου συνέβαιναν, πίστευα ότι ήμουν άτυχη, ότι η ζωή ήταν πολύ άδικη μαζί μου και θύμωνα που κανείς γύρω μου δεν με καταλάβαινε. Φοβόμουν να συγκρουστώ και αντί να στηρίζω τον εαυτό μου επέλεγα να τον θυματοποιώ. Φοβόμουν να διεκδικήσω ό,τι πίστευα ότι μου ανήκει και αφού δεν τα κατάφερνα μετά χρέωνα τους άλλους (οικογένεια – σχέσεις – φίλους).
Σε όλα τα μεγάλα “θέλω” μου υπήρξα αναβλητική, από φόβο ότι για να τα αποκτήσω θα έπρεπε να αλλάξω. Έτσι μου ήταν πιο εύκολο να προσπαθώ να αλλάξω τους άλλους, όμως με αυτό τον τρόπο ξόδευα άσκοπα όλη την ενέργεια μου. Ο μεγαλύτερος πόνος ήταν η έλλειψη αγάπης που ένιωθα και ότι δεν άξιζα την αγάπη.
Το παράδοξο ήταν ότι αναζητούσα απεγνωσμένα να με αγαπήσουν όταν εγώ η ίδια δεν αγαπούσα τον εαυτό μου. Δημιουργούσα σχέσεις συγχέοντας την αγάπη με την εξάρτηση. Οι σκέψεις μου και τα συναισθήματά μου ήταν οι πιο τοξικοί και αναβλητικοί παράγοντες για να αλλάξω στάση ζωής και να επιδιώξω αλλαγές που θα μου επέτρεπαν να ζω καλύτερα.
Το πρώτο σημαντικό βήμα στη ζωή μου το έκανα όταν αναγνώρισα ότι όλα τα παραπάνω ήταν ένα βαρύ φορτίο και έψαξα να βρω τρόπο να απαλλαγώ από όλον αυτόν τον συναισθηματικό πόνο που αυτό μου προκαλούσε.
Έτσι ξεκίνησα να επισκέπτομαι τη θεραπεύτριά μου σε εβδομαδιαία βάση. Θα ήταν μεγάλο ψέμα αν έλεγα ότι η διαδικασία όλα αυτά τα χρόνια ήταν πάντα εύκολη και την έκανα με μεγάλη χαρά. Αντιθέτως, είναι μια δύσκολη και επίπονη δοκιμασία που απαιτεί δύναμη και ειλικρίνεια για να μπορείς να έρχεσαι αντιμέτωπος με τον ίδιο σου εαυτό. Χρειάζεται να διαθέτεις συνέπεια, επιμονή και υπομονή.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που σκέφτηκα να τα παρατήσω και έλεγα ”δε μπορώ, κουράστηκα”. Συνειδητοποίησα ότι η ψυχολόγος δεν είναι η φίλη μου, δε με παρηγορεί, δε με συμβουλεύει και δεν κάνει μαγικά να λύσει τα προβλήματά μου. Υπήρχαν μέρες όπου είχα αρνητικά αισθήματα για εκείνη, μπορώ να πω ότι σχεδόν τη μισούσα, ώσπου κατάλαβα ότι εκείνη ήταν απλά ο καθρέφτης μου και ότι στην πραγματικότητα αυτόν που αντιπαθούσα ήμουν εγώ.
Ευτυχώς για μένα, η Έρη διαθέτει υπομονή, σεβασμό και επαγγελματισμό και την ευχαριστώ για τη βοήθεια και τη στήριξη της.
Μου πήρε αρκετό καιρό να καταλάβω ότι ακόμα και αυτά τα 50′ συνεδρίας που κάθομαι στον καναπέ και μιλάω δεν μπορούν να γίνουν ούτε 60′ ούτε 30′. Ο χρόνος είναι συγκεκριμένος και η συνεδρία είναι στην ουσία μια δέσμευση απέναντι στον εαυτό μου.
Το δεύτερο σημαντικό βήμα μου είναι οτι με αποδέχθηκα και με αγάπησα. Ανακάλυψα ότι δεν με γνώριζα και συνειδητοποίησα ποια είμαι και τι θέλω. Αποδέχθηκα τα τρωτά του χαρακτήρα μου και κάποια θέλησα να τα αλλάξω και άλλα απλά να τα αποδεχτώ.
Η ανάγκη μου για αυτογνωσία με ωρίμασε και με βοήθησε να αναπτύξω την προσωπικότητα μου σε πολλούς τομείς της ζωής μου. Είναι πολύ δύσκολο να είσαι ειλικρινής με τον ίδιο σου τον εαυτό, αλλά αν τα καταφέρεις τότε θα μπορέσεις να κάνεις το επόμενο μεγάλο βήμα, υιοθετώντας αλλαγές που θα βελτιώσουν τη ζωή σου.
Προσωπικά η οποιαδήποτε αλλαγή με τρόμαζε από μικρό παιδί. Θυμάμαι, ότι όταν πήγαινα για ύπνο ακόμα και οι παντόφλες μου έπρεπε να τοποθετούνταν κάθε βράδυ σε συγκεκριμένο σημείο. Αυτή η σταθερότητα – στασιμότητα, μεγαλώνοντας παγιώθηκε και δεν μπορούσα να αποδεχθώ ή να προσαρμοστώ σε όποια αλλαγή. Πόσω μάλλον όταν δεν ήταν επιλογή μου.
Το τρίτο και πιο δύσκολο βήμα μου είναι ότι πλέον επιτρέπω και επιδιώκω τις αλλαγές στη ζωή μου. Ίσως όχι στον βαθμό που θα ήθελα αλλά για μένα είναι μεγάλη πρόοδος το ότι συνειδητοποίησα, ότι η εξέλιξη μου και η ευτυχία μου βρίσκεται στην εσωτερική μου αλλαγή. Στον τρόπο σκέψης μου και στην ερμηνεία που δίνω στα διάφορα γεγονότα της ζωής μου ανεξαρτήτως έκβασης.
Πλέον πιστεύω περισσότερο σε εμένα και στις δυνατότητες μου και αναγνωρίζω την υπέροχη πλευρά του χαρακτήρα μου. Επιδιώκω την ηρεμία, και επιλέγω την αισιοδοξία και τη δημιουργία στη ζωή μου. Έχω το θάρρος να εκφράζω τις επιθυμίες μου και να αντιμετωπίζω τις αντιξοότητες, αναζητώντας λύσεις ακόμα και στα άλυτα προβλήματα. Επιλέγω να διαχειρίζομαι τις τοξικές σχέσεις και τα αρνητικά συναισθήματά μου και να μην τα αποδέχομαι παθητικά. Αγαπάω τον εαυτό μου, πιστεύω ότι αξίζω τα καλύτερα στη ζωή και τα διεκδικώ.
Με συγχωρώ για τα λάθη μου γιατί μέσα απο αυτά βελτιώνομαι. Προσπαθώ και χτίζω υγιείς και ουσιαστικές διαπροσωπικές σχέσεις. Σίγουρα, σε όλες τις αλλαγές υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας που δεν μπορούν να δεχτούν τις αλλαγές μου και αυτό ίσως οδηγήσει σε απώλειες. Πολλές φορές όμως για να αποκτήσεις κάτι μπορεί να χάσεις κάτι άλλο. Είναι δύσκολο, αλλά η εσωτερική μου ισορροπία και η ψυχική μου υγεία είναι η προτεραιότητά μου. Πιστεύω ότι όσο όμορφο είναι το “μέσα” μας τόσο πιο χαρούμενοι και ευτυχισμένοι άνθρωποι γινόμαστε. Το πιο ωραίο που είχα ακούσει για την ψυχοθεραπεία είναι ότι:
Η ψυχοθεραπεία είναι ένα εσωτερικό spa για να ομορφαίνεις το μέσα σου. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ!!!!